Kul Mehmet'in Anadolu Rock üslubuyla yorumladığı bu protest müzik eseri, toplumsal adaletsizliği ve yoksulluğun acısını keskin sözlerle anlatıyor. Ankara'nın dumanlı tepelerinde halkın sessiz feryatlarını konu alan eser, geleneksel ozanlık geleneğini modern sinematografi ile birleştiriyor. Yeşilçam ve art-house sinema estetiklerinden esinlenerek hazırlanmış klip, müzik ve görsel sanatın özgün bir sentezini sunuyor.

Sözleri

Yoksulun lokması az, zenginin kaşığı altın,
Yine duman sarmış şehri, ses eden yok bir garip.
Gözler hep koltukta, sözler uzak halktan,
Kimi çıkmış kürsüye, sesini duyan yok bir garip.

Saz elde susmam ben, söz bende durmaz dostlar,
Kul Mehmet söyler yine, gam yükünü çeken çok var.
Bir yanımda yoksulluk, bir yanımda kör adalet,
Gerçek acıdır bazen, ama susturmaz merhamet.

Dost bildiklerimiz kendi derdine düşmüş,
Adalet diyenlerin kendine bozuk terazileri
Biri yol yapar da övünür, açları görmez kimileri
Sorarım size efendim: Yüce devlet bu muymuş?

Çocuklar bakar boş tabağa, umut bekler ekmekte,
Ana dua eder sabaha, gözyaşını gizlemekte.
Kul Mehmet sakınmaz sözünü demekte
Sazıyla söyler gerçeği, yılmaz hak demekten.