Pir Sultan Abdal'ın dünyaca ünlü deyişi, aşk, yara ve insanın geçiciliğinin felsefesini işler. Felek karşısında insanın gücü olmayan halini, dünya cephesinin kurumluluğunu ve aşkın ıztırabını derin ve lirik bir dille anlatır. Hüseyin Boyacı tarafından müziklendirilmiş bu eser, Alevi-Bektaşi geleneğinin en değerli şaheserlerinden biridir.

Sözleri

Katipler oturmuş derdimi yazar
Dem bir gelir geçer devran eylenmez
Felek vurdu yıktı burç hisarını
Yel eser savurur harman eylenmez

Bu dünya dediğin bir sınık yaydır
Evveli toy düğün ahiri vaydır
Dört kapılı ulu hoş bir saraydır
Konan göçer imiş kalan eylenmez

Yüreğimde vardır aşk ile yara
Varayım tabibe bulayım çare
Fırsat elde iken gel uy katara
Senin için yolda kervan eylenmez

Abdal Pir Sultan'ım keremler kani
Nereden geliyor canımın canı
Sensin bu gönlümün şahı sultanı
Sensiz bu cesette bu can eylenmez