Pir Sultan Abdal tarafından yazılan, ayrılık ve kaderle boğuşmayı konu alan derin bir deyiş. Aşk yolunda murada erişmek isterken felek tarafından sevgiliyi kaybetme acısını işlemektedir. Savaş Er tarafından müziklendirilen bu eser, Alevi-Bektaşi geleneğinin felsefi derinliğini ve duygusal gücünü yansıtmaktadır.

Sözleri

Ne güzel de muradıma ererken,
Felek beni nazlı yardan ayırdı.
Ak gül ile kırmızı gül dererken,
Felek beni nazlı yardan ayırdı.

Kızardı kayalar, don giydi dağlar,
Yeşil yaprak ile bezendi bağlar,
Yar ile sahraya çıktığım çağlar,
Felek beni nazlı yardan ayırdı.

Demir kafes idim, doldum ıssıldım,
Kurulu yay idim, durdum kasıldım,
Yemeden, içmeden, sudan kesildim,
Felek beni nazlı yardan ayırdı.

Yaz gelende yazı yaban yurt olur,
Ak sürüye kara koyun kurt olur,
Sevip sevip ayrılması dert olur,
Felek beni nazlı yardan ayırdı.

Pir Sultan Abdal'ım, inem yarışam,
Yarışam da ummanlara karışam,
Başına gelmiş yok, varam danışam,
Felek beni nazlı yardan ayırdı.