Muş bölgesinde hayvancılıkla uğraşan besiciler mevsimsel göç sistemiyle yaşarlar. Yazları yüksek yaylalarda, kışları ise Batman, Diyarbakır, Şanlıurfa ve Mardin gibi daha sıcak bölgelerde hayvanlarını otlatırlar. Havaların soğuması ve kar yağışı nedeniyle besiciler yaklaşık iki haftalık zorlu bir yolculuğa çıkarlar. Bu göç, hayvanların kış aylarında beslenme ihtiyacını karşılamak ve sürüyü ağır kış koşullarından korumak amacıyla yapılır.

Besiciler mevsimsel göç stratejisini uygulamak için kapsamlı hazırlıklar yaparlar. Gündüz yolculuk yapıp geceleri dinlenirken, hayvanların da uygun dinlenme gereksinimlerine özen gösterirler. Muş'ta kar yağışının ağır ve kış şartlarının zorlayıcı olması bu göçü kaçınılmaz kılmıştır. Besiciler kiraladıkları yaylalarda yaklaşık 6,5 ay kalıp ilkbaharın gelmesiyle Muş'un yaylalarına dönüş yaparlar.

Bu içerik hayvancılığı geçim kaynağı olarak gören köylü besicileri hedefler ve mevsimsel yönetim bilgisi sağlar. Besiciler karşılaştıkları zorluklarla birlikte mesleğin ekonomik güvencesizliğini vurgulayarak politika yapıcılara geri bildirim sunmaktadırlar. Benzer coğrafyada hayvancılıkla uğraşanlar bu göç uygulamasından öğrenerek kendi planlama yapabilirler. Sigorta güvencesi ve desteklemeler hayvancılığın sürdürülebilirliği için gereklidir.