Daedalus projesi, başka bir yıldız sistemine insansız keşif aracı gönderme fikrinin ilk ciddiyetli mühendislik tasarımıdır. İngiliz mühendis Allen Bond ve ekibi tarafından 1970'ler sonunda tamamlanan bu proje, insanlığın yıldızlararası yolculuk hayalini neden ilk olarak sonda (insan değil) göndermesi gerektiğini ortaya koymuştur. Teknolojik sınırlamalar ve maliyetin astronomik boyutu, insanlı bir misyondan önce işin kararını edecek otonom bir sistemi gerekli kılmıştır. Bu nedenle Daedalus, insanların başka yıldızlara ulaşma planlarının en mantıklı ve bilimsel temelleri olan öncü projesini temsil eder.

Daedalus uzay aracı, İngiliz Yıldızlararası Vakfı'nın desteğiyle tasarlanan 190 metre uzunluğunda, 54.000 ton ağırlığında bir nükleer füzyon motorlu sonda olarak hayata geçirilmiştir. Motorun çalışma prensibi kısa süreli hidrojen peletlerinin elektron şuası ile ateşlenmesi, oluşan füzyon enerjisinin ters yönde itme sağlaması temeline dayanmaktadır. Aracın tasarımında iki kademe sistemi öngörülmüş: birinci kademe hidrojen yakıtı kullanarak aracı Jüpiter'e kadar itmeli, orada aracın atmosferden helyum-3 toplaması öngörülmüştür. İkinci kademe yerli helyum-3 yakıtı ile çalışarak, aracı yalnızca dört yıllık daha hızlanma ile ışık hızının yaklaşık yüzde 12'sine (enerji kısıtlamalarında gerçekçi sınır) çıkarabilecektir.

Daedalus'un hedefi Barnard yıldızıdır ve bu seçim rastgele değildir. Barnard yıldızı, güneşten yaklaşık 6 ışık yılı uzaklıkta, göğüs takım yıldızında bulunur ve kütlesi Güneş'in yüzde 15'i kadarıdır. Tasarımın yapıldığı 1970'lerde, astronomlar Barnard'ın etrafında hassas yörünge salınımlarını saptamış, bunların öte gezegen varlığına işaret ettiğini öngörmüşlerdir; günümüzde bu yıldızın etrafında gerçekten de dört öte gezegen keşfedilmiştir. Proxima Centauri (4,2 ışık yılı) daha yakın olsa da, Barnard'da konumlanabilecek dünya benzeri gezegenler bulunma ihtimali bu seçimi akıl ve bilim ile meşrulaştırmıştır.

Proje, ışık hızının yüzde 12'sine ulaşmakla 46 yılda Barnard'a varabilir; motoru kapattıktan sonra otonom bilgisayar ve bakım robotları uzay aracını korumuş olacaktır. Yerinde mini sondalar ana araçtan kopartılarak yapının detaylı kaşıfını gerçekleştirecektir. Daedalus'un büyüklüğü ve enerji gereksinimleri, Dünya'da değil uzay yörüngesinde inşa edilmesini gerekli kılmıştır. İnsanların diğer yıldız sistemlerine göç etme hayalini gerçeklik ile sınamanın ilk mantıklı adımı olarak, Daedalus, yüzyıllar sonrası yıldızlararası keşif teknolojisinin bilimsel ve mühendislik temelini oluşturmuştur.