Dört boyutlu varlıkları görebilir miyiz? sorusu fizik, matematik ve insan algısının sınırlarını keşfeden temel bir meseledir. Video muhtemelen dört ve daha yüksek boyutlu geometrik şekillerin nasıl tanımlandığı, bu boyutların insan zihni tarafından nasıl kavranabileceği ve görme duyusunun sınırlamaları üzerinde durmaktadır. Güncel fizikte, evrenimizin aslında dört boyutlu olduğunu biliyoruz: üç uzay boyutu ile bir zaman boyutu, Einstein'ın görelilik teorisine göre, birleşerek dört boyutlu uzay-zaman yapısını oluşturur. Ancak zamanı fiziksel bir boyut olarak görmek, matematiksel evren modellemesinde oldukça yerleşik bir yaklaşımdır.

Matematiksel ve fiziksel perspektiften, dört boyutlu nesneler varsa, bunların üç boyutlu alanda yansıması (projection) olarak görülebilir. Bunun en ünlü örneği tesseract, yani dört boyutlu küptür; üç boyuta projekte edilirse iç içe geçmiş iki kare şeklinde görülür. İnsan gözü sahip olduğu fizyolojik sınırlılıklar nedeniyle sadece üç boyutsal nesneleri doğrudan görebilir ve algılayabilir. Göz retinamız iki boyutlu görüntüyü yakalar, beynimiz ise uzay derinliği ipuçlarını—binoküler görme, hareket parallaksi, gölge gibi—kullanarak üç boyutlu algı oluşturur.

Dört veya daha yüksek boyutlu nesneleri direkt görmemiz fizyolojik olarak imkânsızdır, çünkü gözümüz bu bilgiyi işleyebilecek evrime uğramadı ve dört boyutlu ışık verileri retinaya ulaşmaz. Bununla birlikte, dört boyutu soyut düşünme ve matematik aracılığıyla anlamak mümkündür. Matematikçiler ve fizikçiler düşük boyutlu analogileri kullanarak daha yüksek boyutları hayal etmeye çalışırlar: örneğin, bir karınca iki boyutlu bir kağıda çizilmiş daire görseydi sadece bir çizgi görür, kağıdın üstünden bakabilen bir hayvan ise tam daireyi görebilir. Benzer şekilde, biz üç boyutlu varlıklar olarak dört boyutlu bir nesneden yalnızca üç boyutlu kesit veya gölge görebiliriz.

Sicim kuramı (string theory) gibi ileri fizik teorileri evrenin 10 hatta 11 boyuta sahip olabileceğini öne sürmüşse de, bu ilave boyutlar çok küçük ve sıkıştırılmış (compactified) olduğu düşünülür, direkt ölçülenemez ya da gözlemlenemez. Bu konu hem fizik ve matematikle ilgilenen öğrencilere hem de evrenin yapısı ve insan algısının sınırları hakkında merak duyanların ilgisini çeker. Dört boyutsal düşünme kuantum mekanikten bilgisayar grafiklerine kadar birçok alanda pratik uygulamalar bulur. Videodan alınabilecek ana ders, karmaşık bir fiziksel kavramı anlaşılabilir kılmak ve soyut matematik ile somut algı arasındaki boşluğu açıklamakta yatır: insan olarak dört boyutu direkt göremesek de, matematik ve fizik araçlarını kullanarak bu boyutları anlayabilir ve işleyebiliriz.