Alevi-Bektaşi geleneğine ait bu deyiş, murada erişme yolunda sevgi ve ayrılığın yarattığı derin acıyı anlatır. Felek ile ayrılan yüreğin sevinç ve kederi, geleneksel nefes geleneğinin temeline oturmuş mistik bir anlatım bulur. Semah ve cem ayinlerinde sıkça icra edilen bu eser, Bektaşi felsefesinin sevgili, murad ve manevi yolculuk öğretilerini yansıtır.