Kul Mehmet'in bestelediği, Zeynep'in duygusal vokaliyle seslendirilmiş bu Karadeniz türküsü, sisli dağlar ve hırçın dalgaların arasında kalmış bir sevdanın acısını kemençe ve akustik gitar eşliğinde anlatıyor. Karadeniz'in doğasıyla insan yüreğinin hüznü bir melteği içinde buluşan, uzaklığı, özlemi ve karşılıksız kalmış sevdayı yansıtan etkileyici bir eserdir.

Sözleri

Sevduğum uzaklardan, sesuni rüzgâr taşur.
Her gece dalga gibi, içume dertler duşer.
Gözlerun Karadeniz, ben onda kaybolayrum.
Bir sel olur sevdaluk, önünde duramayrum.

Yüksek dağlarda sis olur, yoluma iner yine.
Bir nefeslik aduni, yazarum derun yareme.
Yağmurlar anlatay da, n'olur duyasun beni.
Bir tek "sevduğum" de, yakayum yüreğumi.

Yılduzlar seni der da, geceye ağlar yine,
Bir hayalun gelur da, içume kanar yine.
Dalgalarda aduni, duyarum gizli gizli.
Bir "ah" desen yeterdu, bu can yitup giderdu.

Yüksek dağlarda sis olur, yoluma iner yine.
Bir nefeslik aduni, yazarum derun yareme.
Yağmurlar anlatay da, n'olur duyasun beni.
Bir tek "sevduğum" de, yakayum yüreğumi.

Bulut gibi savruldum, yüreğune düşemedum...
Karadeniz ağlayken, ben de duramayrum…

Yüksek dağlarda sis olur, yoluma iner yine.
Bir nefeslik aduni, yazarum derun yareme.
Yağmurlar anlatay da, n'olur duyasun beni.
Bir tek "sevduğum" de, yakayum yüreğumi.