Karadeniz'in doğal güzelliğinden ilham alan ve ayrılık duygusunu derinlemesine işleyen bir balladı. Kemençe ve tulumun yoğun tınısıyla birlikte, Zeynep'in duru vokaliyle seslendirilmiş bu eser, sevgilinin varlığı ve yokluğunun yaşamın tümüne nasıl etki ettiğini şiirsel bir dille anlatmaktadır.

Sözleri

Yaylanun çimenine, vurdu yeluni,
Gül açti da sevduğum, değdi eluni.
Sislerun arasindan, gördüm yüzüni,
O an bildum, bu dünyada tek sözümi.
O an bildum, bu dünyada tek sözümi.

Sen yoksan eğer,
Her yer, bana kapkara gece.
Sen varsan eğer,
Güneş doğar, her pencereye.
Güneş doğar her pencereye...

Denizun dalgasi, vurur karaya,
Sanki senun aduni, sorar oraya.
Çiçekler kokusuni, senden alayi,
Bu can sensuz, inan ki zor dayanayi.
Bu can sensuz, inan ki zor dayanayi.

Sen yoksan eğer,
Her yer, bana kapkara gece.
Sen varsan eğer,
Güneş doğar, her pencereye.
Güneş doğar her pencereye...

Güneş doğar her pencereye...
Güneş doğar her pencereye...