Devrimci önder İbrahim Kaypakkaya'nın babası Ali Kaypakkaya tarafından oğlunun ardından yazılan bu ağıt, babanın yaşadığı acısını Alevi inanç dünyasında zulme karşı direnişin simgesi olan Hz. Hüseyin'e seslenişle anlatıyor. Cezaevi kapılarında yaşanan çaresizlik, engellenen ziyaretler ve adalet arayışını içerirken, Kerbelâ'nın tarihsel yasını güncel acıyla buluşturuyor.

Sözleri

Koymuyorlar,
Malum kişi var diyorlar.
Olmadık herze yiyorlar,
Biliyorsun Ya Hüseyin,
Sana da yapıldı.

Annem, babam, oğlum, kızım,
Oradaki ölüler bizim.
Jandarma vermiyor izin,
Ziyaret Ya Hüseyin.

Kesiyorlar yolumuzu,
Soldurdular gülümüzü.
Görüyorsün hâlimizi,
Malum sana Ya Hüseyin.

Şikâyetim vardır sana,
Hâlimi bildir atana.
Koymasın ulu divana,
Geç kalıyor Ya Hüseyin.

Kaypakkaya, yandı özüm,
Görmez oldu iki gözüm.
Mağdur oldu oğlum, kızım,
Biliyorsun Ya Hüseyin,
Biliyorsun Ya Hüseyin.