Doğanın acımasız ama kusursuz dengesini, insanın varoluşsal sorularını ve içsel yalnızlığını felsefi derinlikle ele alan modern ağıt. Sessiz akustik gitar introsuyla başlayan, devasa orkestral climax'a ulaşan bu eser, yaşam-ölüm temaları ve Alevi-Bektaşi düşünce geleneklerini çağdaş folk müziğiyle buluşturuyor. Mehmet Ali Güngör'ün 2012'deki şiirini, Kul Mehmet'in 2026'daki senfonik aranjesiyle dinleyin.

Sözleri

Bir balık olursun deryalarda,
Anlık zamanlarda yaşarsın.
Sessiz, sakin, gölgesiz,
Kendi sularında kaybolursun.

Ama birden kanat çırparsın,
Göğe yükselir hayalin.
Derya senin, gök senin,
Ama av da senin yükün.

Dengesi derler doğanın,
Bir yan yaşar, bir yan susar.
Kimin karnı doyar bilmem,
Kimin yüreği kanar.

Bazen bir avcı olursun,
Gözün uçan kuşlarda.
Bir ses duyulur önce,
Sonra sessizlik kalır havada.

Gökyüzü şimdi öksüz,
Yavrular yetim kaldı.
Ama senin derdin başka,
Yemek ne zaman hazır?

Dengesi derler doğanın,
Bir yan yaşar, bir yan susar.
Kimin karnı doyar bilmem,
Kimin yüreği kanar.

Bazen toprak olursun,
Hayat fışkırır bağrından.
Bazen ölümü sararsın,
Koynunda sımsıkı kucaklarsın.

Bazen balık, bazen avcı,
Bazen gök, bazen toprak.
Kim bilir kimin karnı doyar,
Kim bilir kimin yüreği yanar.
Soruyorum:
Yaşam mı büyük, ölüm mü ağır,
Denge mi kader, yoksa hepsi bahar?

Dengesi derim doğanın,
Yaşam sensin, ölüm sensin.
Ne gelir ki şimdi elden,
Biz de dengenin içindeyiz...