Kul Mehmet'in imzasını taşıyan bu eser, geleneksel taşlama sanatını 70'ler Anadolu rock tınılarıyla birleştirerek toplumsal yozlaşmaya karşı sitemkâr bir çıkış yapıyor. Adalet arayışı, vicdanın susturulması ve kırılan gönülleri bağlama tezeni vuruşları ve olgun erkek vokalinin doğrudan anlatımıyla tercüme ediyor. Dört bendli yapısında, meydanın çarkının adil olmadığını ve doğruluğun pazarının kapandığını halk müziğinin diriliş geleneğiyle haykırıyor.

Sözleri

Düzen bozulmuş da tartı tartmıyor,
Hırsız baştacıdır, kul para etmez.
Yalanın bini bir, akıl yetmiyor,
Kurtlar semirmiş de car para etmez.

Kimi fon peşinde, kimi kumarda,
Zehir gezer oldu kanda, damarda.
Hakikat can vermiş gizli ellerde,
Düdük çalan satmış, dar para etmez.

Mektebe sızmıştır fitneyle fesat,
Tarlaya kan eken bekliyor hasat.
Doğrunun pazarı büsbütün kesat,
Namert meydanında ar para etmez.

Kul Mehmet der sözüm doğrudan yana,
Bu devran kalır mı zulmü yayana?
Adalet can vermiş, baksana hana,
Gönül yıkılmış da yar para etmez.