ตอนยังไม่มี ต่างคนต่างช่วยกัน
ข้าวจานเดียวแบ่งกัน ยังจำได้ไหม
เคยเรียกเพื่อนรัก เคยบอกตายแทนกันได้
แต่พอเงินเข้ามา...คั่นกลางหัวใจ
คำว่าเพื่อนที่เคยยิ่งใหญ่
ทำไมวันนี้...ไม่เหมือนเดิม

เงินไม่มีปาก แต่มันพูดแทนคน
เงินไม่มีมือ แต่มันผลักคนให้ห่าง
เงินไม่มีคม ให้มองเห็นสักอย่าง
แต่ทำไมมันบาด...
ได้ลึกถึงหัวใจ

เงินมันคม! มันบาดทุกคนไม่เลือกหน้า
บาดเพื่อนรัก ที่เคยร่วมทุกข์กันมา
บาดพี่บาดน้อง ให้มองกันเป็นคนอื่น
จากสายเลือดเดียวกัน กลับแย่งกันจนกล้ำกลืน

บางคนเสียเพื่อน
บางคนเสียพี่เสียน้อง
บางคนมีเงิน...เต็มห้อง
แต่ไม่มีใครให้กอด

มอระดก กองเดียว เปลี่ยนพี่น้องเป็นคู่ความ
หนี้เพียงไม่กี่บาท เปลี่ยนมิตรภาพเป็นคำถาม
วันที่เรามี ใคร ๆ ก็เรียกหา
พอวันที่เราหมดราคา
แม้แต่คนคุ้นหน้า...
ยังทำเหมือนไม่เคยรู้จักกัน

มันซื้อโต๊ะใหญ่ ซื้อบ้านหลังงาม
แต่มันซื้อวันวานที่เสียไปไม่ได้
กว่าจะรู้ว่าเงิน...มันคมเพียงใด
บางคนก็เสียคนที่รัก
ไปตลอดกาล

เงินมันคม! มันบาดทุกคนไม่เลือกหน้า
บาดเพื่อนรัก ที่เคยร่วมทุกข์กันมา
บาดพี่บาดน้อง ให้มองกันเป็นคนอื่น
จากสายเลือดเดียวกัน กลับแย่งกันจนกล้ำกลืน

บางคนได้เงิน
แต่ต้องเสียคนที่รัก
กว่าจะรู้ว่ามันไม่คุ้มนัก
ก็วันที่...สายเกินไป

มีน้อยก็ทุกข์
มีมาก...ก็กลัวเสีย

ไม่มี ก็ถูกเขาเหยียด
มีมาก ก็มีคนเข้าหา

สุดท้ายเงิน
ก็เป็นเพียงกระดาษที่คนตีราคา

แต่อย่าให้มัน...
ตีราคา...ความเป็นคน!

เงินมันคม! คมยิ่งกว่ามีดเล่มไหน
มีดบาดเนื้อ ไม่นานแผลมันก็หาย
แต่เงินบาดใจ...บางแผลตายก็ยังจำ

เพื่อนรัก พี่น้อง
กี่คนต้องขาดกัน
เพราะคำสั้น ๆ
ที่คนทั้งโลกวิ่งตาม... เงิน...