ถ้าหากมีเพชรพลอยอยู่ตรงหน้า
ฉันก็คงเลือกมาสวมใส่ คงถอดทิ้ง
แหวนเก่าร้ายๆ ที่ไม่มีค่า
ใครก็ต้องเลือกสิ่งที่ดีกว่า เป็นธรรมดาของชีวิต และคน
อย่างฉันก็ไม่เคยคิด ขัดความสุขของเธอ

ถ้าที่ตรงนั้นมันทำให้เธอมีความสุข
ถ้าที่ตรงนั้นมันโอบกอดเธอได้ดี กว่าตรงนี้ ไปเลยคนดีฉัน
คนนี้เข้าใจ

แหลงมาเลย ถ้าเธอจะไป จะทิ้ง
กันไว้ ไม่ต้องสงสาร ไม่พรือเลย
จะยินดีเสมอ เห็นเธอสุขใจ ถึงตาไหล ก็ไม่พรือเลย
ฉันชินกับคำว่าเสียใจอยู่แล้ว อย่างน้อย ฉันก็ได้รักเต็มที่แล้ว
ถึงแม้วันนี้มันต้องผิด หวัง ฉันก็ไม่เสียใจ
ไม่เคยเสียดายวันเวลา เธอคือสิ่งที่มีค่า เกิดมาได้รักเกิด
มาได้เจอ แค่นี้ก็บุญหนักหนา
ยอมปล่อยมือให้เธอไป ทรมานแค่ไหน
ฉันอยู่ได้ ยินดีกับเธอทั้งน้ำตา