Servikal polipler, özellikle 40 yaş sonrası üreme çağında sık karşılaşılan, iyi huylu (benign) oluşumlardır. Endoservikal kanal veya rahim boynu yüzeyinden köken alan bu yapılar, kırmızı, mor ya da ten renginde görünebilir ve genellikle 3 santimetreden küçüktür. Sapları ince ve uzun olabileceği gibi geniş tabanlı (sesil) biçimde de oluşabilirler. Bu polipler çoğunlukla semptomsuz olsa da, bazı durumlarda aşırı kanama veya anormal akıntı gibi belirtilere neden olabilir.

Servikal poliplerin çıkarılması gereken durumları değerlendirilirken, oluşumun boyutu, sebep olduğu semptomlar ve görünümü dikkate alınır. Kanama, aşırı akıntı şikayeti yapan, 3 santimetreden büyük veya atipik görünüm gösteren polipler uzmanlar tarafından çıkarılması önerilir. Bu işlem, histeroskopi yardımıyla (rahim içini gösteren cihazla) gerçekleştirilebilir ve mikro makas gibi hassas aletler kullanılarak yapılır.

Cerrahi müdahale sırasında polibin baz kısmının (kökünün) dikkatli bir şekilde koterizasyonu (termik yöntemi) hem aktif kanamayı kontrol etmek hem de nüks olasılığını azaltmak açısından önemlidir. Geniş tabanlı poliplerde, ana kitle parça parça alınabilir ve taban bölgesi elektrocerrahi veya lazer teknikleriyle uygun şekilde tedavi edilir. Tüm çıkarılan doku, malignite yönünden değerlendirilmesi amacıyla histopatolojik incelemeye gönderilmelidir. Malignite servikal poliplerde nadir görülse de, bu inceleme güvenlik açısından standart uygulamadır.

Bu içerik yalnızca genel bilgilendirme amaçlıdır; tıbbi teşhis, tedavi veya hekim tavsiyesi yerine geçmez. Sağlığınızla ilgili kararlar için mutlaka bir hekime danışın.