Sussam gönül razı değildi,
Söyledim, razı mı oldu?
Haykırdım karanlığa yıllarca
Sesim yankı mı buldu?
Gönüller kör olmuş, benlikler sağır
Ne fayda, ben yırtınsam da bağır çağır…

Gidiyorum, kalmayın sağlıcakla
Hasta olun, titreyin, özünüze ulaşın.
Özünüzle yüzleşip, kendinizle dertleşin..
Kan-yaş aksın gözlerinizden oluk oluk,
Ah edin, vah edin, acı çekin, sızlayın!..

RUHUM CAN ÇEKİŞİRKEN
BEN SAZIMA SIĞINIYORUM

TÖVBELER BOZDUM,
KENDİME KIZDIM,
HAYATA KÜSTÜM,
BEN TÜKENİYORUM!

ÖLMEK NE YAŞAMAK NE,
BEN ARAFTA SAVAŞIYORUM

SEVDALAR YAVAN,
GÖKYÜZÜM TAVAN,
GEÇMİYOR ZAMAN,
BEN TÜKENİYORUM!

İnsanlar çoğalırken
Ben inatla azalıyorum
“Haydi kalk” diyor
“Durmak yok” diyor
Bir kutlu çağrı,
Ben direniyorum...

Velhasıl ben gidiyorum,
Sizin olsun –izmlerin cümle oyuncağı;
Oynayın, oyalanın, kanın, kandırın.
Sıkın kardeşinizin boğazını, birbirinize saldırın.
Aynı toprağın çocukları,
Aynı mayanın ekmeğisiniz,
İnkar edin, yüz çevirin öldürün.
Koymayın taş üstünde taş
Ne varsa ayakta yakın, yıkın,
Düşmanı güldürün…
Ne haliniz varsa görün,
Cehaletten beslenip
Nefretten çıldırın...

Dedim ya ben gidiyorum.
Sizin olsun kavgalar,
Sizin olsun meydanlar,
Sizin olsun bu çirkef siyaset…
Allah şahit,
Allah şahit ki içime akacak gözyaşlarım,
Gözünüz görmeyecek ufukta parlayan Kızıl Elma’yı.
Bilmem kaç nesil sonra yankı bulacak sesim
Ve yeniden dirilecek bozkurtlar
Ve yeniden başlayacak kutlu kavga...
Şimdi gidiyorum, ertelenmiş hayallerin buruk acısıyla
Yeniden doğmaların sancılı iklimine.
Bu yoz dünya sizin olsun
Hayalleri kuşandım,
Kinim, öfkem, şefkatim... hepsi heybemde,
Saatimi kurdum bekliyorum zamanı.
Siz eğleşin, gününüzü gün edin, oynaşın
Ben dondurdum şimdiki zamanı.

Dedim ya gidiyorum
Öfkem, isyanım, imanın aynı.
Biliyorum ve bekliyorum gelecek bir gün
Devrim zamanı…

Söz-Müzik: Metehan Temizel