Videoda anlatılan Newton, sadece yerçekimi yasaları ile tanınan matematikçi değildir. Isaac Newton, hayatının otuz yılını simya laboratuvarında geçirmiş, kutsal metinleri şifre gibi çözmüş, dünyanın sonu için 2060 yılı hesaplayan bir Newton'dur. Video, Sotheby's'te satılan simya belgeleri, Zümrüt Tablet araştırmaları ve darphane müdürlüğü dönemindeki sahte para soruşturmalarını anlatarak, bilim ile "büyü"nün arasındaki bulanık sınırı gösteriyor.

Newton'ın simya ile ilgisi tarihçiler tarafından kapsamlı belgelenmiştir. Modern araştırmalar, Newton'un 1680 ile 1710 yılları arasında kesintisiz alchemy laboratuvarında çalıştığını göstermektedir. Evrensel madde dönüşümü ve "Felsefe Taşı" üzerinde çalışan Newton, sadece mistisizm yapmıyordu — kontrollü kimyasal reaksiyonlar gözlemlemekte ve evrensel doğayı anlamaya çalışmaktaydı. Kehanet metinleri ve Tanakh kronolojisine yönelik araştırmaları ise Newton'un ilahi düzeni matematiksel temellerle bulmak istediğini göstermektedir.

17. yüzyıl Avrupa'sında bilim, doğal büyü ve deneysel yöntem birbirine çok daha yakındı. Evrenin altındaki "gizli mekanizmalar" bulmak, meşru bir bilimsel amaçtı. Zümrüt Tablet gibi Hermetik metinler, antik evrensel prensiplerle maddesel gerçeklik arasında bağlantı kurmaya çalışan eserlerdendi. Newton'ın bu metinleri ciddi alması, o dönemin entelektüel ortamında alışılmadık değildi — Kraliyet Derneği üyeleri de benzer araştırmalar yapıyordu. Darphane müdürü olarak Newton'ın sahte parayla mücadelesi, laboratuvarında altın araştırması yaparken aynı disiplini göstermesi, tarihsel ironisini ortaya koymaktadır.

Modern bilinin doğuşu, lineer ve temiz bir süreç değildir. Newton aynı anda Principia Mathematica ile fiziğin temellerini atar, ama evrenin bilinmeyen yasalarını simya yoluyla bulabileceğine de inanır. Bu çelişki, aslında araştırmacı Newton'un tutarlılığıdır — her yerde evrensel düzen, her yerde mantık aramak. Video, izleyicilere Newton'un gizli kişiliğini değil, bilim tarihinin ne kadar insan-merkezli ve karmaşık bir süreç olduğunu hatırlatır. Bilim felsefesi açısından bu hikâye, metodolojik titizliğin mistik çabalarla nasıl yan yana gidebileceğini, ve "bilimsel çağ" başlangıcının çok daha renkli olduğunu göstermektedir.