Akıllı telefonlardan microSD kart girişinin kaldırılması sorusuna üreticiler resmi olarak performans ve dayanıklılık gerekçeleri sunsa da, video bu kararın ticari bir strateji olduğunu ortaya koymaktadır. Dahili depolama teknolojileri (UFS, NVMe) gerçekten microSD kartlardan (UHS-III) daha hızlı olsa da, günlük fotoğraf ve video çekimi için bu hız farkı kullanıcıların büyük çoğunluğu tarafından fark edilmez. MicroSD kartlar, özellikle resim ve video gibi yüksek boyutlu dosyaları saklama açısından yeterli okuma/yazma hızına sahipti ve bu amaç için kapasitesi yüksek kartlar seçilmesi durumunda sorunu basit bir çözüm sunuyordu.

Batarya alanı tasarımı ve IP68 su dayanıklılığı gerçekten kart girişinin kaldırılmasında rol oynadı ancak bu argüman tek başına yeterli değildir. Kart girişi tasarlanabilir detay olmasına rağmen, Samsung Galaxy S20 Plus ve S21 Ultra gibi premium modellerde dahi bu özellik terkedilmiştir. Aslında asıl itici güç, üreticilerin bulut depolama hizmetlerine (Google Drive, iCloud, OneDrive) kullanıcıları yönlendirme stratejisidir. Bu sayede aylık ve yıllık tekrarlı abonelik geliri elde edilmektedir.

Bir diğer ticari boyut ise telefonun satış sırasında depolama kapasitesi seçenekleri arasında yarattığı fiyat farkıdır. 128 GB ile 256 GB veya 512 GB modeli arasındaki on binlerce liralık fark, banka hesapları olmayan veya sınırlı donanım bütçesi olan kullanıcıları düşük kapasite tercih etmeye zorlayarak, sonradan bulut aboneliğine yapılan harcamaları adeta zorunlu kılmaktadır. Bu yaklaşım, yazılım sektöründeki hizmet olarak yazılım (SaaS) modelinin donanım dünyasına yansımasıdır.

Video, tüketicileri ticari mekanizmalardan haberdar etme açısından önemli bir bilgi sunmaktadır. Özellikle yüksek depolama kapasitesi seçeneğine binlerce lira ekstra harcayan ve ardından bulut aboneliği için tekrar ödeme yapan kullanıcılar bu analiziyle ilgilenecektir. Teknik nostalji veya pratik gerekçelerle eski microSD kartlı telefonları tercih eden gruplar için de değerli bir perspektif sunmaktadır.

Sonuç olarak, microSD kart girişinin kaldırılması, performans yetersizliğinden ziyade üretim maliyetlerini optimize ederken aynı zamanda kullanıcıları tekrarlı harcamalara yönlendiren bir iş kararıdır. Kullanıcıların depolama ihtiyaçları için alternatif çözümlere yönlendirilmesi ve bu alternatif çözümlerin maliyet etkinliğini değerlendirmesi, akıllı ve bilinçli tüketiciler için önemli bir husus haline gelmiştir.