Kunduzlar doğada başarılı rodent'lerden biri olmasının sırrı, kendi kendini bileyen eşsiz diş yapısında gizlidir. Video, kunduzların neden ömür boyu kemirmeye "zorunlu" olduğu ve bu davranışın hayatta kalmaları açısından ne kadar kritik olduğunu açıklar. Kunduzların ön dişleri (incisors), çoğu memeli hayvanın aksine, ömür boyu büyümeye devam eder; bu yapı, onları ağaç kesmek gibi yoğun maddi işlere uyarlamıştır.

Bilimsel açıdan, kunduz dişlerinin yapısı doğanın mühendisliğinin bir harikasıdır. Diş minesi mineralce son derece yüksek ve demirle güçlendirilmiştir; bu da dişlerin çok sert olmasını sağlar. Ancak bu dış katman, arkasında daha yumuşak bir dentin tabakası tarafından desteklenir. Kemirme işlemi sırasında yumuşak arka kısım hızlı aşınırken, sert ön taraf intakt kalır. Bu doğal aşınma, dişin keskinliğini otomatik olarak korur ve sanki bir çakı bir taş üzerinde bilenmişçesine davranan keskin bir kenar oluşturur. Kunduzlar günde 8-12 saate kadar kemirir; bu davranış sadece yiyecek almakla ilgili değil, aynı zamanda hızla büyüyen dişleri kontrol etmenin de tek yoludur.

Kunduzların böyle bir diş yapısına evrimleşmesinin sebepleri, onların yaşam ortamı ve besin zincirine dayanır. Orman kunduzları, gölcük kunduzları gibi çeşitler, ağaç, dalı, kabuk kemirmek suretiyle hayatta kalır. Diş büyümesi, ekstra kalsiyum ve mineral deposu olarak işlev görür; aynı zamanda, kemirme gücünün devamlılığını sağlar. Eğer bir kunduzun dişleri tamamen aşınırsa yenisi bitmezdi, ancak devam eden büyüme bunu önler. Diş boyu, fizyolojik sürü mekanizmasıyla yakından bağlantılıdır; metabolizması tarafından kontrol edilir.

Videoda vurgulanan kritik nokta, kemirmeyi bırakmanın neredeyse ölümcül sonuçları olabileceğidir. Eğer bir kunduz (hastalık, yaralanma veya diğer nedenlerle) kemirmeyi durdurursa, dişler kontrol edilemeyen hızla büyür. Dişler ağız içinde kıvrılır, kemirme ve beslenmeyi engeller. Beslenemeden kunduzlar hızla zayıflar ve ölür. Bu senaryolar doğada nadirdir çünkü kunduzların kemirme içgüdüsü güçlüdür ve çoğu hayat koşulu altında kemirmeye devam ederler. Ancak esirlik ve yetersiz ortamda bulunan kunduzlarda bu sorunu görmek mümkündür.

Kunduzlar, dişleri tarafından şekillendirilen benzersiz bir yaşam stratejisine sahip canlılardır. Bu öz-keskinleşen diş sistemi, onları doğanın en mühendislik açısından etkileyici adaptasyonlarından biri yapar. Insan gözünden bakıldığında, baraj inşaatı ve orman tahribatı nedeniyle çoğu yerde sorunlu sayılsa da, kunduzlar evrimsel açıdan mükemmelen tasarlanmış, çevreye uyum sağlamış canlılardır.