Sinbat Babek'in yazısında Alevi toplumunun kurumsal yapılanmalarının rızalık, eşitlik ve hoşgörü ilkelerinden uzaklaşması eleştirilmektedir. Yazar, meclislerin kişisel çıkar uğruna sıçrama tahtası haline getirilmesini ve zihniyet yozlaşmasını tartışmakta, gerçek birliğin ancak adalet ve paylaşım temeline dönüşle mümkün olduğunu savunmaktadır.