Yılmaz Demir'in bu metni, Alevilik ve İsmaililik arasındaki tarihsel ve düşünsel bağları, özellikle Nasır-ı Hüsrev ile Hacı Bektaş Veli'nin akıl ve bilime dayalı ortak felsefesi üzerinden inceler. Her iki geleneğin dogmatizme karşı akıl ve bilimi öncelediğini vurgulayan yazar, İsmaililerin güçlü örgütlenme modelleri örnek alınarak Alevi kurumlarının yozlaşmasının aşılabileceğini savunur.