Anadolu'nun köklü taşlama geleneğinin Amerikan Blues Shuffle ritimleriyle buluştuğu bu eser, Kul Mehmet'in hiciv dolu sözleriyle zamanın amansız çarkında ömrünü tüketen garip insanın hikayesini anlatıyor. Stomping beatler, harmonica dokunuşları ve bağlama-slide gitar dinamiğiyle tempolu bir yolculuk sunuyor. Zamane Kelamları (Blues Sessions) serisinin üçüncü eseri olarak, geçim derdi ve taksitlerin altında ezilenlerin dünyasına ritmik bir eleştiri getiriyor.

Sözleri

Sabah erken kalkar insan, düşer yollara,
(Yollara hey! Düşer yollara!)
Ömrü verir üç-beş kuruş, ayın sonuna.
Taksit bitmez, borç tükenmez, çark döner durur,
Gün devrilir, gece çöker, can biter burda!
(Can biter burda, ömür biter!)

(Koş babam koş! Zaman azaldı!)
Çark-ı felek öğütür de kemikle eti,
(Öğütür hey! Harcar insanı!)
Ne zamanı durdurursun ne de kısmeti.
Dünyanın yükü biner de garip sırtına,
Yetişeyim derken geçer... ömrün lezzeti!
(Çek çek! Geçer lezzeti!)

Göz açıp kapatıncaya... geçer bu zaman,
(Geçer ey can! Durmaz zaman!)
Ne sultan dinler bu çark, ne dinler amân.
Kul Mehmet der ki neye yarar... bu telaş böyle?
Sonunda girdiğin yer... bir karış mekân!
(Bir karış toprak! Bir karış mekân!)

Kul Mehmet kelamın söyler, çark yine döner,
(Çark yine döner! Mum yine sönür!)
Geçim derdi biter bir gün... ışıklar söner!
(Koş Mehmet koş... Yolun sonu göründü...)