Aşık Hüdai'nin "Ey Erenler" deyişi, aşk, ayrılık ve tasavvufi sızlanışın derinliğini anlatan bir eserdir. Dört kıtada gönül yanığı, erenlere olan dayanışma ve kader karşısında insanın çaresizliği işlenir. Hüdai'nin karakteristik üslubuyla Anadolu'nun mistik geleneğine ve tasavvufi öğretisine ışık tutar.

Sözleri

Ey erenler yine bozuldu bendim
Manalar dilimden ayrı duruyor
Aşkın ateşine yandıkça yandım
Dumanım külümden ayrı duruyor

Bağbancı hasiret sümbül çiğdeme
Bir od düştü yanar dertli sineme
Seher vakti bülbül gelmez bu deme
Bülbülüm gülümden ayrı duruyor

Bu benim derdimin yok mu ilacı
Bitip tükenmiyor çektiğim acı
Gazel döktü şu ömrümün ağacı
Yaprağım dalımdan ayrı duruyor

Katlanayım dedim derde mihnete
Gayrı (Amma) gönül dayanmıyor hasrete
Kader kısmet aldı attı gurbete
Hüdai ilinden ayrı duruyor

Aşık Hüdai